Transmissie: wat geven we door?
Een tweede belangrijke rode draad in de tentoonstelling is transmissie: hoe kennis, verhalen, rituelen en herinneringen van generatie op generatie worden doorgegeven.
Sommige draden zijn letterlijk zichtbaar, — geweven in textiel, opgetekend in manuscripten, bewaard in architectuur of ingesleten in een pad. Andere zijn vluchtiger: een melodie, een stem, een herhaald gebaar of een verhaal dat binnen een gemeenschap wordt doorgegeven.
Maar overdracht betekent nooit simpelweg bewaren. Iedere vorm van herinneren houdt ook selectie, interpretatie en transformatie in. Een archief vertelt wat bewaard werd, maar evenzeer wat verdween of nooit werd geregistreerd.
Verschillende kunstenaars vertrekken precies vanuit die spanning.
- De Palestijnse kunstenaar Noor Abed toont A Night We Held Between (2024), waarin zang, dans, film en Palestijnse landschappen samen een vorm van collectief geheugen creëren. Een lied uit het archief van het Popular Art Centre Palestine wordt drager van rouw, verplaatsing, solidariteit en overleving.
- Bij Julia Isídrez wordt kennis doorgegeven via handen en materiaal. Haar keramische sculpturen vertrekken vanuit Guaraní-tradities die ze via haar moeder en generaties vrouwen leerde. Klei wordt tegelijk landschap, geheugen en levende kennis.
- De Colombiaanse kunstenaar María Angélica Medina maakt die overdracht letterlijk zichtbaar in draad. Haar doorlopende Pieza de conversación (1988–) groeit al decennialang verder terwijl ze breit. Gesprekken, stilte en gedeelde tijd worden onderdeel van het kunstwerk.
- Ook Erik Tlaseca ziet traditie als iets levends. Zijn reeks Xipe kwam tot stand in langdurige samenwerking met ambachtslieden in Oaxaca. Technieken en materialen worden niet simpelweg bewaard, maar veranderen door samenwerking, uitwisseling en nieuwe contexten.
- De Chileense Cecilia Vicuña gebruikt in Quipu Austral de Andestraditie van geknoopte draden als een levende, poëtische taal. Wol, stem en geluid verbinden verschillende landschappen en kennissystemen en stellen herinnering voor als iets dat voortdurend opnieuw wordt geweven.
