Luisteren als vorm van verbinding
Geluid verbindt mensen, plaatsen en momenten. In Verweven Landschappen worden stem, muziek en trilling opnieuw manieren om te luisteren, te verbinden en samen te komen.
Geluid bestaat alleen wanneer het beweegt en gehoord wordt. Het reist tussen lichamen en over afstanden en kan tijdelijke gemeenschappen creëren. De beiaard van Abdij van Park vervult die rol al eeuwen: zijn klanken markeerden momenten van gebed, feest, rouw en ontmoeting en verbonden de abdij met haar omgeving.
- Bij Carlos Casas wordt luisteren een ecologische oefening. Bestiary (2024) — voor het eerst gepresenteerd op de Biënnale van Venetië — brengt bewegende beelden en ruimtelijke opnames van onder meer vleermuizen, bijen, dolfijnen, ezels en olifanten samen. De mens is er niet langer vanzelfsprekend het centrum van de wereld.
- Ook bij de Salvadoraans-Amerikaanse Guadalupe Maravilla staat geluid centraal. La alegría del fuego (2023) combineert sculptuur, ritueel en resonantie. Zijn zogenaamde ‘healing machines’ gebruiken trillingen om lichamelijke en collectieve ervaringen rond migratie, trauma en herstel te creëren.
- Bij Eunjo Lee wordt geluid onderdeel van een virtueel landschap. The Hesapia Trilogy (2024–2025) gebruikt 3D-technologie en game-engines om digitale werelden te bouwen waarin mythe, ecologische onzekerheid en toekomstbeelden samenvloeien.