In het abdijarchief vond Caballero gedichten die geschreven werden wanneer vrouwen intraden in het religieuze leven of in het begijnhof. Hoewel het om heel persoonlijke momenten ging, werden die vrouwen telkens in dezelfde woorden beschreven: devotie, opoffering, gehoorzaamheid. Hun individuele levens verdwenen achter vaste idealen. Caballero geeft hen met verbeelde portretten, gemaakt met een eigen AI model, en met haar eigen poëzie opnieuw een gezicht en een stem. In de video spreekt ze in de ik-vorm: vrouwen over wie gesproken werd, worden zelf sprekers. Het geheel wordt gepresenteerd als een speculatieve museumwebsite, die vragen stelt over hoe voorstellingen in de geschiedenis en de canon terechtkomen. Tijdens het openingsweekend draagt de kunstenaar haar poëzie zelf voor.

Over de kunstenaar

Ana María Caballero is een Colombiaanse kunstenaar en dichter die in Madrid woont. Haar werk beweegt tussen tekst, performance, installatie en digitale media en gaat over taal, gender, historische uitwissing en de manier waarop identiteiten verteld of verzwegen worden. Vaak geeft ze vergeten vrouwenstemmen opnieuw een plek, via poëzie en performance. Ze stelde tentoon en trad op in Europa en Noord- en Zuid-Amerika, zowel in de literaire wereld als in de beeldende kunst.